Shahriar
30th April 2007, 08:26 PM
برسان باده که غم روی نمود ای ساقی
این شبیخون بلا باز چه بود ای ساقی
حالیا عکس دل ماست درآئینۀ جام
تا چه رنگ آورد این چرخ کبود ای ساقی
دیدی آن یار که بستیم صد امید در او
چون به خون دل ما دست گشود ای ساقی
تشنۀ خون زمین است فلک وین مه نو
کهنه داسی است که بس کشته درود ای ساقی
بس که شستیم به خوناب جگر جامۀ جان
نه از او تار بجا ماند و نه پود ای ساقی
حق بدست دل من بود که در معبد عشق
سر بغیر تو نیاورد فرود ای ساقی
در فرو بند که چون سایه در این خلوت غم
با کسم نیست سر گفت شنود ای ساقی
ه.ا.سایه
این شبیخون بلا باز چه بود ای ساقی
حالیا عکس دل ماست درآئینۀ جام
تا چه رنگ آورد این چرخ کبود ای ساقی
دیدی آن یار که بستیم صد امید در او
چون به خون دل ما دست گشود ای ساقی
تشنۀ خون زمین است فلک وین مه نو
کهنه داسی است که بس کشته درود ای ساقی
بس که شستیم به خوناب جگر جامۀ جان
نه از او تار بجا ماند و نه پود ای ساقی
حق بدست دل من بود که در معبد عشق
سر بغیر تو نیاورد فرود ای ساقی
در فرو بند که چون سایه در این خلوت غم
با کسم نیست سر گفت شنود ای ساقی
ه.ا.سایه