انجمن ادبی شفیقی > ادبیات فارسی > اشعار شاعران معاصر > محمد علي بهمنی

1. بهار بهار
2. دهاتي
3. شب كه آرام تر از پلك تو را مي بندم
4. غزلي چون خود شما زيبا
5. اما من آن مورم كه همواره به دنبال رسيدن بود
6. از هر طرف نرفته به بن بست مي رسيم
7. خوشا هر آنچه كه تو باغ باغ مي خواهي
8. اين سيب كه ناچيده به دامان تو افتاد
9. باراني
10. گفتگو
11. شبهاي شعر خواني من بي فروغ نيست
12. دلم براي خودم تنگ مي شود
13. او سرسپرده مي خواست من دلسپرده بودم
14. امشب ز پشت ابرها بيرون نيامده ماه
15. كجا دنبال مفهومي براي عشق مي گردي ؟
16. اين غزلها همه جانپاره ي دنياي منند
17. خسته
18. آن بهاري باغها و اين بياباني زمستان
19. هي مترسك كلاه را بردار
20. نيستي شاعر كه تا معناي حافظ را بداني
21. من قصد نفي بازي گل را و باران را ندارم
22. در آتش تو زاده شد ققنوس شعر من
23. خون هر آن غزل كه نگفتم بپاي تست
24. آينه در جواب من باز سكوت مي كند
25. گلهاي بي شميم به وجدم نمي كشند
26. ما به اندازه هم سهم ز دريا برديم
27. حيف انسانم ومي دانم تا هميشه تنها هستم
28. سکوت
29. ترا چون آرزوهایم همیشه دوست خواهم داشت
30. یخ کرده ام_ یخ کردنی در تب
31. چگونه؟ (غزلي از محمد علي بهمني)
32. دو غزل منتشر نشده
33. بهار . از : محمد علی بهمنی
34. مرا با برکهام بگذار دریا ارمغان تو
35. من آن مورم که همواره به دنبال رسیدن بود